Síðasti dagur í mars er í dag. Þá kemur vonandi bráðum vor. Ég er komin með leið á kuldanum og snjónum, farin að hlakka til að það hlýnar í veðri. Til að vera viss um að fá smá sól og frí förum við öll til Danmerkur 23. maí. Við verðum í þrjár vikur og komum heim 11. júní. Ég hlakka rosalega til að fara. Ég sakna vinkonur mínar, vinir mínir, ströndina, landið í rauninni bara allt þarna. Ég fæ lánaðan bíl á meðan ég er þarna svo ég get ferðast um landið.

Það gengur stundum hægt að skrifa þessa blessaða ritgerð, en ætli þetta tekst ekki að lokum. Mig vantar bara að rannsaka eina rigningu í viðbót og þá er það búið og bara túlkun á niðurstöðunum eftir. Ég get ekki beðið eftir að klára.

Helga Lilja gengur rosalega vel að æfa sig fyrir tónleikana. Karen sefur betur í herbergi með systur sinni. Karen var með eyrnabólgu en hún er farin núna. Hef samt pínu áhyggjur af að hún er alltaf með kvef. Horið rennur stanslaust úr henni en hún virðist samt frísk.

Ég er búin að fara í blóðbankann og fara í blóðprufu. Það virðist vera allt í lagi með mig og ég get farið að gefa blóð í næstu viku. Ég er frekar kvíðin við að þetta sé sárt. Ég er víst ekki rosalega hugrök þegar kemur að nálum.

Ebbi er hjá mér öðru hverju þegar hann er ekki á flakki í pólítík eða að vinna. Það er alltaf gaman að hafa hann hérna. Annars gengur allt bara ágætlega. Alltaf nóg að gera. Enginn breyting þar á.